|
Dolina Binntal zachwyca na różne sposoby. Na wyróżnienie zasługuje światowy poziom gastronomii w małej górskiej wiosce i wyjątkowa architektura wiosek pośrodku dziewiczych krajobrazów. Pierwsi byli tutaj przemytnicy. Podczas wędrówek do Italii korzystali ze starego szlaku przez przełęcz. Po nich przybyli radiesteci, gdyż Binntal już od dawna słynęła z bogactwa minerałów. Następnie zaczęli przyjeżdżać turyści. Świadkiem tej epoki jest hotel Ofenhorn wybudowany w pionierskich czasach turystyki alpejskiej. Dzisiaj ta położona na uboczu dolina w Wallis, do której prowadzi wąski wąwóz, słynie z oferty kulturalnej (wioska muzyczna Ernen), tulipanów (w Grengilos) i pełnej niespodzianek kuchni (w niektórych gospodach i dwóch restauracjach w Ernen uhonorowanych przez przewodnik Gault-Millau). I oczywiście dzięki przyrodzie. Park krajobrazowy Binntal zachował dziewiczą naturalność od górskich szycztów po obrzeża wiosek. Welcome Center Ernen |
|
|
Taka różnorodność na niewielkim terenie: region Jungfrau-Aletsch-Bietschhorn został w 2001 roku wpisany na Listę UNESCO jako pierwszy obiekt w Alpach. Spektakularne centrum Światowego Dziedzictwa, Alpy Szwajcarskie, tworzy bez wątpienia lodowiec Aletsch. Jest on potężnym dziełem przyrody, które ma długość 23 km, grubość do 1000 m i masę 27 mld ton. Elegancko wije się w sąsiedztwie trzy- i czterotysięczników. Jego wyjątkową estetykę podziwiać można zupełnie bezpiecznie podczas wypraw z przewodnikiem z Bettmeralp lub Riederalp. Już nawet najkrótsza trasa przekazuje w ciągu kilku godzin fascynację lodowym światem. Z Logenplatz wyruszają wędrówki przez las Aletsch, w którym rosną najstarsze jodły w Szwajcarii. Częścią tego krajobrazu o wyjątkowym, naturalnym pięknie są tradycyjne, pozbawiane ruchu samochodowego wioski Blatten/Belalp i Riederalp, idealne miejsca wypadowe dla niezapomnianych spotkań z przyrodą. Managementzentrum Unesco Welterbe |
|
|
Z szczytu roztacza się wspaniały widok na jeziora i góry. Na skałach oglądać można fantastyczne skamieniałości. San Giorgio jest szwajcarską górą jaszczurów. San Giorgio, które wznosi się na wysokość prawie 1100 m n.p.m. na słonecznym południu regionu Ticino, od XIX w. jest mekką miłośników gadów, a od niedawna znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Tysiące skamieniałych ryb i morskich gadów do 6 metrów długości odkryli tutaj zapaleni paleontolodzy -hobbiści. Nie bez powodu: przed 200 mln lat rozciągało się tutaj morze. Dziś góra wznosi się na południowym krańcu jeziora Lugano niczym piramida, której wnętrze wypełnione jest skamieniałościami różnego rodzaju. Kto nie ma ochoty na kopanie w ziemi, może wybrać wędrówki po zalesionych zboczach, przez winnice czy też po idyllicznym miasteczku Meride lub po prostu przesiadywać w jednej z lokalnych grotto. Mendrisiotto Tourismo |
|
|
Przez park prowadzi łącznie 80 km szlaków wędrownych. Podczas wędrówek można na własne oczy przekonać się, jak nieustannie odradza się przyroda. Jest to najstarszy park narodowy w Alpach i jedyny w Szwajcarii. Bogaty świat roślin i zwierząt nie ma tutaj granic, a przyroda pozostawiona jest sama sobie. Człowiek pozostaje jedynie obserwatorem widowiska i zobowiązuje się do korzystania wyłącznie z wyznaczonych szlaków. Dzięki temu zamieszkujące park zwierzęta przywykły do obecności ludzi i pozwalają się od czasu do czasu oglądać z bliska. Można tutaj spotkać jelenie, sarny, kozice, świstaki i rzadko oglądane w swym naturalnym środowisku białe zające. Stałymi mieszkańcami parku są też niedźwiedzie. Więcej informacji uzyskać można podczas wędrówki ścieżką edukacyjną w pobliżu przełęczy Ofen, gdzie przedstawione są naturalne procesy przemiany zachodzące w parku. Na obrzeżach parku odwiedzić można tradycyjne wioski. Nationalparkzentrum Zernez Ofenpassstrasse |
|
|
Witamy w biosferze Entlebuch UNESCO, jednym z najpiękniejszych i najbardziej unikatowych terenów w Szwajcarii! W pierwszym i jedynym rezerwacie biosfery UNESCO w Szwajcarii znajdują się przyrodnicze perełki pierwszej klasy. Ciągnące się niemal w nieskończoność torfowiska, dziko płynące potoki i strome pola piaskowe stanowią urozmaicenie widoków. Żaden inny region w Szwajcarii nie posiada tak wielu skarbów przyrody, jak „Dziki Zachód” niedaleko Lucerny. Nie bez powodu połowa terenu Entlebuch podlega ochronie. Wśród nich fantastyczne torfowiska, które można odkrywać spacerując szlakami wędrownymi przy pomocy GPS. Od stacji kolejki Rossweid szlak prowadzi przez największy w Szwajcarii obszar torfowy. Jedną z najważniejszych atrakcji jest stanowisko dla kąpieli Kneippa powyżej wioski Flühli. Torfowiska rozciągają się na powierzechni 400 km2. Dziewicza przyroda pozostaje w harmonii z zagospodarowanym gospodarczo terenami. Rezerwaty biosfery są modelowymi regionami. Wspólnie z zamieszkującą je ludnością stanowią przykładowe koncepcje ochrony i rozwoju przyrody. Równocześnie proponują szereg dodatkowych atrakcji, jak jazda na rowerach górskich, korzystanie z kąpieli Kneippa, wędrówki czy gra w golfa. Również atrakcyjna jest oferta kulturalna, np. płukanie złota czy wypalanie drewna. UNESCO Biosphäre Entlebuch |
|
|
130 km w jednym pociągu: linia kolejowa Albula/Bernina jest kluczowym elementem Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO i uważana jest za jedną z najbardziej spektakularnych tras kolejowych na świecie. Trasa Kolei Retyckich między Thusis i Poschiavo jest technicznym dziełem sztuki kolejarskiej. Jak uważa wielu miłośników kolei podróżujących między Chur i St. Moritz to najpiękniejsza trasa kolejowa w górach. Ekspres Bernina przejeżdża obok gigantycznego lodowca Morteratsch, wspina się bez zębatek na najwyżej położoną przełęcz, po której kursują pociągi w Europie, Bernina na wysokości 2253 m n.p.m., a następnie licznymi zakrętami schodzi do Poschiavo. Kto jedzie dalej do Tirano, w Brusio przeżyje kolejną atrakcję: zakręcony wiadukt. "Mały, czerwony pociąg" jest sercem Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO Albula/Bernina, do którego zalicza się najbliższa okolica z romantycznymi wioskami i alpejskimi krajobrazami. Verein Welterbe RhB c/o Rhätische Bahn |
|
|
Jest to miejsce niezwykłe i tajemnicze pod wieloma względami. Na terenie ponad 300 km2 dookoła szczytu Piz Sardona starsze powłoki skalne znajdują się nad młodszymi warstwami, co jest geologicznym fenomenem. To miejsce widać już z daleka: znaczne wcięcie w skałach dookoła Piz Sardona oddziela warstwy liczące 250 mln lat od młodszych, mających 35 do 50 mln lat. Ich niezwykłość polega na tym, że warstwy młodsze leżą pod starszymi, co przez długi czas było zagadką dla geologów. Tę wyjątkowość doceniło UNESCO, które w 2008 roku wpisało teren na Listę jako Swiss Tectonic Arena Sardona. Glarneńskie przesunięcie, które szczególnie pięknie prezentuje się z Lochsite, tworzy centrum parku geologicznego Sarganserland–Walensee–Glarnerland o powierzchni 300 km2 z wyjątkowym zagęszczeniem przyrodniczych fenomenów: fascynującym systemem sztolni, kopalnią miedzi na Mürtschenalp i eksperymentalnymi sztolniami Hagerbach. GeoPark-Geschäftsstelle Allmeind |
|
|
800 hektarów porośniętych winoroślami sprawia, że Lavaux nad Jeziorem Genewskim jest winnym zagłębiem Szwajcarii i wspaniałym, niezwykle malowniczym terenem dla rowerowych wycieczek. St-Saphorin, Dézaley i Epesses: miłośnicy wina jednoznacznie kojarzą nazwy tych szczepów. Rzeczywiście: krajobrazowe, kulturalne i kulinarne atrakcje spotyka się tutaj na każdym kroku. Mają one swój rodowód właśnie w Lavaux. Widoki z winnic Lavaux rozciągających się nad tonią Jeziora Genewskiego stanowią idealną scenerię dla entuzjastów wina i rowerów. Widoki szczególnie wygodnie podziwia się z pociągu „Train des vignes”, który w ciągu 12 minut jedzie z Vevey przez winnice w górę do Puidoux-Chexbres, gdzie w niemal każdej piwniczce można degustować lokalne wina. Kto chciałby posmakować lokalnych specjałów, powinien udać się do uroczych pinten. Te niewielkie restauracje są tak typowe dla Lavaux, jak autentyczne winiarskie wioski i malowniczy brzeg Jeziora Genewskiego u ich stóp. To wszystko jest zostało uznane przez UNESCO jako światowe dziedzictwo. Montreux-Vevey Tourisme Rue du Théâtre 5 |
|
|
Największy regionalny park przyrodniczy w Szwajcarii leży dokładnie w sercu Gryzonii. W tym miejscu spotykają się dziewicza przyroda, tradycyjne wioski i Światowe Dziedzictwo UNESCO. 600 km2 przyrodniczej fascynacji: 1/3 Parku Ela (w języku retoromańskim oznacza to „skrzydło”) stanowi nietknięty ludzka ręką krajobraz. Zaliczają się do niego szczyty, jak Piz Lunghin, z którego wody spływają do 3 mórz lub alpejskie łąki Alp Flix z ponad 2000 gatunków roślin i zwierząt tworzącymi różnorodność biologiczną tego regionu. Pozostałe tereny naznaczone są historycznymi drogami, potężnymi zamkami i 21 autentycznymi wioskami, które zachowały swój dawny urok. Trzy kultury, trzy języki (niemiecki, retoromański i włoski) spotykają się na tym terenie, który jest trzy razy większy niż Szwajcarski Park Narodowy. Szczególnie atrakcyjnie „Mały, czerwony pociąg“ przedstawia harmonię między człowiekiem i przyrodą. Odcinek trasy Kolei Retyckich w Parku Ela należy do Dziedzictwa Światowego UNESCO. Parc Ela Hauptstrasse 83 |
|
|
Tajemnicze torfowiska, zapowiadające przygodę jaskinie i morze ziół alpejskich: park przyrodniczy Jezioro Thun - Hohgant nie skąpi atrakcji i pozwala zajrzeć w głąb ziemi. Jest to miejsce gwarantujące gościom niezapomniane przeżycia. Już samo położenie parku jest atrakcyjne. Od brzegów Jeziora Thun w kierunku szczytów Eiger, Mönch i Jungfrau na 350 km2 i do wysokości niemal 2200 m n.p.m. rozciąga się kolorowa mozaika terenów. Koziorożec, orły i rysie czują się tu równie dobrze, jak ludzie. Turyści najbardziej spragnieni przygód mogą tu dać ujście swoim fantazjom. To dlatego, że park przyrodniczy Jezioro Thun - Hohgant posiada niezwykłą atrakcję: jeden z najbardziej ekscytujących systemów jaskiń w Europie. Słynne jaskinie Beatus i Bärloch można odkrywać podczas wycieczek z przewodnikiem. Jednak to tylko cześć atrakcji czekających tutaj... Również pasjonujące są tereny wrzosowisk ponad jaskiniami: miejsca mocy i mistyczne odcinki szlaku Jakuba. Liczne są też pola z ziołami alpejskimi. 50 ton ziół co roku produkowanych jest w ekologicznych gospodarstwach, a następnie w postaci alpejskiego chilli czy pesto sprzedawane w sklepach w całym regionie. Geschäftsstelle Naturpark Thunersee-Hohgant |
|
|
Park skrywa wiele tajemnic. Jest miejscem zagadek dla badaczy, parkiem dzikich zwierząt i oazą spokoju. Jest to magiczne miejsce dla turystów. Bogactwo największego lasu w Szwajcarskim Mittellandzie to nieprzerwane leśne gęstwiny, które są źródłem niezapomnianych przeżyć dla wędrujących. Od 2000 roku przyroda generalnie została pozostawiona tutaj sama sobie przemieniając okolicę coraz bardziej w świat bajek. To zasługa nie tylko sprzyjającego klimatu i warunków glebowym. Efekty są już widoczne dla laików, fascynują także badaczy i przedstawicieli szkółek leśnych. Las Sihl jest niezwykłą krainą rekreacyjną niedaleko Zurichu. Największymi atrakcjami dla rodzin jest bez wątpienia park dzikich zwierząt Langenberg, w którym w naturalnym otoczeniu obserwować można niedźwiedzie, bobry i rysie. Naturzentrum Sihlwald |
|
|
W Gantrisch natura może być podziwiana z niecodziennej perspektywy. Na przykład podczas przechodzenia po linie rozwieszonej między wierzchołkami drzew. W regionie Gantrisch można również wędrować po szlakach, jeździć na rowerze i kąpać się w romantycznym jeziorku Gantrischseeli. Ten teren rekreacyjny między Bernem, Fryburgiem i Thun prezentuje się odwiedzającym także z zupełnie innej perspektywy. O świcie można spotkać zwierzęta, które wyruszają z legowisk w poszukiwaniu pożywienia. Pracownicy parku przybliżają najmłodszym sekretny świat przyrody, jak np. wzdłuż kładki poprowadzonej przez las Lothara. W parku linowym Gantrisch bardziej odważni mogą spojrzeć na las z perspektywy wiewiórki – na wysokości do 35 m. Kto woli bardziej spokojne odkrywanie parku, może odwiedzić Vreneli, cieszyć się widokiem Alp sprzed pomnika Tavel i rozkoszować słodkim smakiem legendarnych bezów Meringues. Tourismusinformation Schwarzenburg |
|
|
Od Mont Blanc aż do Säntis: Chasseral oferuje panoramę superlatyw i aż do najdalszych zakątków przedstawia się jako park dla wysmakowanych zwolenników przyrody. Tête de Moine, Camille Bloch, Chasselas i Treberwurst - ta nazwy lokalnych produktów. Chasseral to nazwa najwyższego szczytu szwajcarskiej Jury. To również świat serowarni, czekolady i, na brzegach jeziora Biel, oczywiście wina. Jego tajemnice poznawać można podczas spacerów wśród winnic. Kto chciałby znaleźć się wyżej, może wybrać wędrówkę po grani do stóp najbardziej widocznego symbolu Chasseral, wieży telekomunikacyjnej, która przedstawia współdziałanie technologii, tradycji, ludzi i przyrody. Energia tkwiąca w parku przyrodniczym Chasseral pokazuje się nie tylko w urządzeniach wiatrowych i solarnych, które od dawna wtopiły się w krajobraz, ale także w innowacyjnych ideach mieszkańców. Jura bernois Tourisme Tourisme neuchâtelois |
|
|
Droga w parku przyrodniczym przebiega przez okolicę Klus w Balsthal. Tuż za nią otwiera się wspaniały świat przyrody w postaci łagodnych wzgórz Jury. Lokalizacja pomiędzy Zurychem, Bernem i Bazyleą sprawia, że jest to najbardziej centralnie położony park w Szwajcarii, a jego oferta należy do najbardziej atrakcyjnych dla turystów. Na tyłach miejscowego szczytu w Solurze, Weissenstein, otwiera się szeroka dolina rzeki Dünnern. Ruiny zamków są świadkami dawnego znaczenia okolic dla przemytników. Dzisiaj ruch tranzytowy przebiega po drugiej stronie Jury. Najpiękniejsze widoki stanowią nie tylko zamki, ale malownicze zabudowania gospodarcze. Gęsta sieć szlaków wędrownych i tras rowerowych prowadzi przez park przyrodniczy Thal. Region Thal |
|
|
Dolina Müstair jest jedną z najpiękniejszych górskich dolin w Szwajcarii. Jest domem dla jedynego na świecie rezerwatu biosfery w romańskiej strefie językowej. Życie w Val Müstair zawsze było ściśle związane z przyrodą. Do pozostałej części Szwajcarii można dostać się jedynie przez przełęcz Ofen. Codzienność toczy się tu w harmonii z ciszą i odosobnieniem. Charakterystyczne dla Val Müstair są tradycyjne wioski. Dzięki otwarciu na południe panuje łagodny i słoneczny klimat. Przez ten idylliczny region przepływa rzeka Rom, od jej źródeł w Tschierv do włoskiej granicy i dalej. Przez progi rzeczne i dawne, zamieszkałe przez elfy łąki wzdłuż brzegu wiedzie wędrowny szlak tematyczny przybliżający królestwo kwiatów rosnących na torfowiskach. Klasztor Św. Jana z otaczającym go terenem znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Val Müstair z sąsiednim Szwajcarskim Parkiem Narodowym chciałyby zostać pierwszym, oficjalnym Rezerwat Biosfery UNESCO na terenach wysokoalpejskich. Turissem Val Müstair |
|
|
W 2005 rzeki Chirel i Fildrich opuściły swe koryta zalewajac okolicę. Ale rany spowodowane po powodzi zostały zaleczone i dolinę obecnie można podziwiać w całej okazałości. Mały klejnot z dużą ambicją. Wydaje się, że ta tradycyjna, odchodząca w bok od Simmental dolina jest odcięta od świata. Równocześnie jest ona niezwykle przyjazna turystom. Dolina Diemtigtal stanowi 16-kilometrową oazę dziewiczej przyrody, która zachwyca swoim pięknem. Wioska Diemtigen za zachowaną, autentyczną zabudowę została odznaczona nagrodą Wakker’a. Lokalny szlak wędrowny prowadzi również do kolejnych pereł architektury między Oey i Grimmialp. Bajkowe przeżycia proponuje szlak Grimmimutz. Dużą dawkę adrenaliny zapewnia park dla rowerów Wiriehorn. O podniebienie zadba największa alpejska serowarnia w Szwajcarii, a o niezwykle malownicze widoki – górskie jeziora. Diemtigtal Tourismus |
|